MIASTO WATYKAŃSKIE CZ. 2

Wokół konstantyńskiej bazyliki powstawało prawdziwe miasto. Tymczasem papieże pozostawali nadal w Pałacu Laterańskim, siedzibie papieskiej administracji, w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła katedralnego. Pozostawaliby tam jeszcze długo, gdyby po śmierci Anastazego II, zmarłego 19 listopada 498 roku po zaledwie dwuletnim pontyfikacie, antypapież Lau- renty, który wiódł spór o Stolicę Piotrową z legalnym papieżem, św. Symmachusem, obranym 22 listopada, nie zawładnął Pałacem Laterańskim.

Symmachus wybudował na północ i południe od bazyliki dwa domy zwane episkopalnymi. Korzystano z nich niezbyt długo. Po likwidacji schizmy Laurentego papież osiedlił się ponownie w Pałacu Laterańskim, posiadającym pewne zalety, jakich pozbawiony był Watykan: pałac papieski znajdował się tuż obok katedry rzymskiej, wewnątrz Murów Aureliańskich – był zatem chroniony, ponadto położony był ,,w mieście”, a zatem łatwiej dostępny dla wiernych.

Taki stan rzeczy przetrwał aż do schyłku VIII wieku. Aby godnie przyjąć Karola Wielkiego, którego miał koronować na cesarza podczas Świąt Bożego Narodzenia 800 roku, papież św. Leon III (795-816) polecił odnowić południowy dom episkopalny, położony tuż obok obelisku w cyrku Gajusza i Nerona, tam gdzie dzisiaj wznosi się zakrystia Bazyliki Sw. Piotra. Rozbudowano budynek, który został wyposażony w salę o dużych rozmiarach, umożliwiających urządzanie przyjęć i bankietów. Wykonano też pewne prace na wzgórzu, na północ od świątyni, aby pomieścić przynajmniej tymczasowo świtę cesarza. Piąty następca św. Leoria III, Grzegorz IV (827-844), zastąpił te prowizoryczne budynki domem, w którym mógł spożyć wieczorny posiłek i zanocować, gdy kalendarz liturgiczny przewidywał nocne czuwanie w Bazylice Sw. Piotra. Na równinie pomiędzy wzgórzem watykańskim i mauzoleum Hadriana Grzegorz IV i jego następcy zbudowali domy dla pielgrzymów, ciągle licznych mimo niepewnych czasów, osiedla mieszkaniowe dla cudzoziemców przebywających w Rzymie oraz „pobożne zakłady” dla „barbarzyńskich” duchownych przybywających do Wiecznego Miasta, aby studiować teologię, słowem – powstało prawdziwe miasto. Mówiono w nim przeważnie po niemiecku, stąd nazwa Burg, którą Włosi przetłumaczą na Borgo: nazwę tę nosi jeszcze dzisiaj dzielnica Rzymu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>