Liber pontiiicalis

Poważnych prac dokonano w połowie V wieku, za pontyfikatu św. Leona Wielkiego. Ich rozmach był na miarę grabieży dokonanych przez Genzeryka, którego hordy splądrowały Wieczne Miasto na prawym i lewym brzegu Tybru. Liber Pontiiicalis’, niezrównane źródło historii Watykanu, choć nie zawsze pewne, stwierdza, że św. Leon „odbudował” bazylikę. Dzieło odbudowy wykorzystano dla przyozdobienia budowli nowymi, wielobarwnymi mozaikami oraz dla stworzenia lepszego do niej dostępu.

Prace o równie ważnym znaczeniu zostały wykonane przez Pelagiusza II (579-590), a zwłaszcza przez jego bezpośredniego następcę, św, Grzegorza Wielkiego. Papież, który pod każdym względem zasłużył na to określenie, był uprzednio prefektem Rzymu: był zatem zdolny do wykończenia dzieła Konstantyna i dowiódł tego. Poza wznowieniem prac drenażowych, których architekci papieża Damazego, będący bardziej artystami niż technikami, nie mogli doprowadzić do pomyślego końca, przed-

Liber pontiiicalis – zbiór życiorysów papieży, od św. Piotra do Stefana VI, a w okresie późniejszym doprowadzony do śmierci Marcina V (przyp. tłum.). sięwziął św. Grzegorz prace zmierzające do odnowy i upiększenia konfesji. Pod absydą podwyższono grunt o około 1,5 metra i urządzono pod nią koliste przejście, umożliwiające w drodze powrotnej do środka dostęp do małej kaplicy, zwanej ad caput\ wzniesiono murowany, nowy ołtarz główny: oddzielono wreszcie konfesję od nawy portykiem, podtrzymywanym sześcioma kolumnami z białego marmuru mającymi formę spiralną, z których cztery zostały ponownie użyte przez Berniniego i znajdują się w dzisiejszej bazylice. Grzegorz III (731-741) dodał do tych kolumn sześć innych, podobnych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>