Konstantyn był wielkim budowniczym kościołów cz. 2

Jeszcze poważniejsze były przeszkody naturalne. Nekropolia, jak już o tym wspomniano, była zamknięta z dwóch stron, na północy i na zachodzie, dość stromymi zboczami wzgórza watykańskiego. Grób Apostoła wykopany był dokładnie na stoku wzgórza, Wytworzona przez pochyłość wzgórza różnica poziomu osiągała 11 metrów między północnym i południowym krańcem budowli zaprojektowanej przez architektów oraz 14 metrów między jej krańcem zachodnim i wschodnim. Trzeba więc było wzgórze naciąć i wypełnić częściowo dolinę. Przerzucając w inne miejsce ponad 40 000 metrów sześciennych ziemi58 dokonano gigantycznej pracy, co można tłumaczyć jedynie chęcią ścisłego respektowania lokalizacji grobu i uczynienia zeń centralnego punktu sanktuarium. Od strony południowej należało zbudować dla podtrzymania budowli trzy mury wysokości 8 metrów i grubości 2 metrów. Na północy okazały się niezbędne potrójne fundamenty. Aby umieścić na tych murach i fundamentach ogromną platformę podtrzymującą konstrukcję, musiano obniżyć najwyższe mauzolea, to jest mauzolea położone w zachodniej części nekropolii. Trzeba też było przystąpić do wykonania poważnych robót drenażowych, nie wystarczających zresztą, gdyż papieże św. Damazy (366-384) i św. Grzegorz Wielki (590- 604) musieli je podjąć na nowo, oraz odwrócić bieg wód, które naruszały trwałość fundamentów budowli.

Rozpoczęta za czasów Konstantyna, ukończona za rządów jego syna Konstancjusza bazylika została poświęcona około roku 350. Jej niezwykłe rozmiary i przepych zadziwiały współczesnych, którzy nigdy nie widzieli tak ogromnej, a zwłaszcza tak wysokiej świątyni. Przybywający ze Wschodu wierni i pielgrzymi wspinali się po stopniach wielkich schodów, przechodzili przez monumentalny portyk i znajdowali się na przestronnym, czworobocznym podwórzu, otoczonym szeroką, krytą galerią – stąd nazwa czteropodcieniowej galerii, nadana temu zespołowi architektonicznemu. Poczynając od 461 roku chowano tam licznych papieży i wysokie osobistości. Pośrodku podwórza wyłożonego marmurowymi płytami wznosiła się pod kopułą z brązu, podtrzymywaną 4 kolumnami, monumentalna fontanna przeznaczona do ablucji59. To właśnie wokół niej gromadzili się katechumeni, którzy dopiero po chrzcie mieli dostęp do bazyliki60.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>