Innocenty III

Wartość człowieka sprawującego urząd lub funkcję ocenia się według autorytetu, który potrafi narzucić innym, inteligencji oraz poczucia człowieczeństwa, które przejawia w wykonywaniu władzy. Innocenty III miał te zalety. Zaimponował od razu swoim poddanym, a później także władcom. Do chwili śmierci papieża prawie cała Europa uznawała jego autorytet. Królestwa: Anglii, Aragonii, Sycylii były wasalami Państwa Kościelnego: Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego, królestwo Francji, Norwegii, Portugalii przyznawały papieżowi prawo wglądu w niektóre sprawy: królestwo czeskie, polskie i węgierskie, Cesarstwo Łacińskie w Konstantynopolu i jego państwa lenne stanowiły strefy wpływów papieskich. Stolica Apostolska nawiązała również korzystne stosunki z królestwem Serbii i carstwem Bułgarii.

Taka sytuacja mogłaby stwarzać wrażenie, że Innocenty III dążył do hegemonii politycznej. W rzeczywistości jego jedynym celem było zapewnienie papieżowi pełnej swobody działalności duchownej oraz przywrócenie pokoju i zgody w różnych częściach świata chrześcijańskiego, aby mieć wolne ręce dla prowadzenia energicznej działalności misyjnej w tych częściach świata, które nie znały Ewangelii. Ten wielki papież, słusznie nazywany ,,papieżem-teologiem”, który nie wahał się korespondować z niechrześcijańskimi władcami, na przykład z królem Maroka Mimolinem, uważał, że ewangelizowanie świata pogańskiego wymaga harmonii w świecie chrześcijańskim, w którym winny panować zasady ewangeliczne i cnota, a nie gwałt i doczesne pragnienia. Jaką wiarygodność miałaby Ewangelia, gdyby misjonarze byli przedstawicielami skorumpowanego świata?Nie można zrozumieć politycznego i dyplomatycznego działania Innocentego III, jeśli się nie weźmie pod uwagę tej jego stałej troski duszpasterskiej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>